Ostatni raport UE ujawnia niepokojący wzrost przemocy wobec osób interpłciowych w całej Europie.

Ostatni raport UE ujawnia niepokojący wzrost przemocy wobec osób interpłciowych w całej Europie.
Według wiodącej agencji praw Unii Europejskiej, Europejczycy, którzy nie identyfikują się wyłącznie jako mężczyźni lub kobiety, doświadczają gwałtownego i niepokojącego wzrostu przemocy. Wzrost ten jest powiązany z zorganizowanymi kampaniami dezinformacyjnymi, które mają na celu szerzenie nienawiści wobec nich. Wyniki, opublikowane we wtorek przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA), opierają się na odpowiedziach 1920 osób z 30 krajów europejskich. Wszyscy uczestnicy identyfikowali się jako interpłciowi – jest to szerokie pojęcie obejmujące osoby z wrodzonymi różnicami w cechach płciowych, a także tych, którzy identyfikują się jako osoby transpłciowe, niebinarne lub o zróżnicowanej tożsamości płciowej. Raport pokazuje, że od 2019 roku przemoc i nękanie osób interpłciowych gwałtownie wzrosły, zwłaszcza wśród osób transpłciowych, niebinarnych i o zróżnicowanej tożsamości płciowej. Wzrost ten znacznie przekracza ten doświadczany przez inne grupy w społeczności LGBTQ+. Trzydzieści cztery procent ankietowanych zgłosiło, że w ciągu pięciu lat poprzedzających badanie padło ofiarą napaści fizycznej lub seksualnej, w porównaniu z 22% w 2019 roku. Nękanie motywowane nienawiścią niemal podwoiło się w tym samym okresie, wzrastając z 42% do 74%. Dodatkowo, 57% respondentów stwierdziło, że przeszło zabieg chirurgiczny lub leczenie w celu zmiany swoich cech płciowych bez ich świadomej zgody. Kolejne 39% zgłosiło, że było poddawane tzw. praktykom konwersyjnym, mającym na celu zmianę ich orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej – wskaźnik ten jest wyższy niż 25% odnotowane we wszystkich grupach LGBTQ+. Agencja z siedzibą w Wiedniu przypisała ten wzrost wrogości ogólnemu klimatowi rosnącej nietolerancji i bigoterii, spotęgowanemu przez internetowe kampanie nienawiści wymierzone w społeczność LGBTQ+. Zaznaczono, że zarówno podmioty zagraniczne, jak i krajowe, wykorzystują dezinformację do podważania europejskich wartości, takich jak godność, równość i różnorodność. Kampanie te wykorzystują brak znajomości wśród ogółu społeczeństwa osób interpłciowych, transpłciowych, niebinarnych i o zróżnicowanej tożsamości płciowej, szerząc fałszywe informacje w celu wzniecania nienawiści i przemocy. Raport jest zbieżny z ostrzeżeniami organizacji z całej Europy dotyczącymi polityków wykorzystujących publiczne platformy do podsycania nastrojów anty-LGBTQ+ i normalizowania dyskryminacji. Agencja podkreśliła, że konsekwencje tej dyskryminacji są poważne i często prowadzą do wykluczenia społecznego, bezdomności oraz kryzysów zdrowia psychicznego. Ponad połowa (53%) interpłciowych respondentów rozważała w ciągu ostatniego roku samobójstwo – wskaźnik znacznie wyższy niż 37% odnotowane we wszystkich grupach LGBTIQ. Agencja UE wezwała kraje do uwzględnienia cech płciowych jako chronionej kategorii w przepisach antydyskryminacyjnych oraz do podjęcia bardziej zdecydowanych działań przeciwko przestępstwom z nienawiści i mowie nienawiści wymierzonej w osoby interpłciowe. Dyrektor agencji, Sirpa Rautio, podkreśliła, że ich sytuacja wymaga natychmiastowej reakcji. Dyrektor Agencji Praw Podstawowych UE stwierdziła: „Osoby interpłciowe w UE stoją w obliczu alarmującego poziomu wykluczenia, dyskryminacji i przemocy”. Podkreśliła: „Muszą otrzymać ukierunkowane wsparcie, które zaspokoi ich specyficzne potrzeby, aby zapewnić, że mogą w pełni korzystać ze swoich podstawowych praw i żyć godnie”.

Często zadawane pytania
Oczywiście. Oto lista często zadawanych pytań dotyczących najnowszego raportu UE na temat przemocy wobec osób interpłciowych, zaprojektowana tak, aby była jasna i dostępna.

**Pytania podstawowe**

1. **Co oznacza termin „interpłciowość”?**
Interpłciowość to termin parasolowy dla osób urodzonych z naturalnymi wariacjami cech płciowych, które nie pasują do typowych binarnych definicji męskiego lub żeńskiego ciała.

2. **Co ustalono w raporcie UE?**
Raport wykazał znaczący i niepokojący wzrost przemocy i dyskryminacji wobec osób interpłciowych w krajach Unii Europejskiej, w tym ataków fizycznych, mowy nienawiści i szkodliwych praktyk medycznych.

3. **O jakim rodzaju przemocy mówimy?**
Obejmuje to nękanie werbalne i mowę nienawiści, napaści fizyczne, zastraszanie, dyskryminację w opiece zdrowotnej, zatrudnieniu i edukacji, a także niezażądane i niepotrzebne interwencje medyczne na dzieciach interpłciowych.

4. **Dlaczego tak się dzieje?**
Główną przyczyną jest powszechny brak świadomości i zrozumienia dotyczący wariacji interpłciowych. Do tej przemocy przyczyniają się głęboko zakorzenione piętno społeczne, sztywne normy płciowe i przestarzałe praktyki medyczne, które mają na celu „normalizację” ciał.

5. **Czy te procedury medyczne na dzieciach to naprawdę forma przemocy?**
Tak, gdy są wykonywane na niemowlętach i dzieciach, które są zbyt małe, aby wyrazić zgodę. Te często nieodwracalne operacje są przeprowadzane z powodów kosmetycznych lub społecznych, a nie medycznej konieczności, i mogą powodować dożywotnie szkody fizyczne i psychologiczne.

**Pytania zaawansowane / praktyczne**

6. **Poza przemocą fizyczną, jakie inne formy dyskryminacji podkreśla raport?**
Raport szczegółowo opisuje dyskryminację systemową, w tym trudności w uzyskaniu dokumentów urzędowych odzwierciedlających ich tożsamość, bariery w dostępie do odpowiedniej opieki zdrowotnej oraz brak ochrony prawnej przed dyskryminacją w wielu państwach członkowskich.

7. **Czym są niezażądane interwencje medyczne i dlaczego są problematyczne?**
Są to operacje i zabiegi hormonalne wykonywane na interpłciowych niemowlętach i dzieciach, aby ich ciała wyglądały na bardziej typowo męskie lub żeńskie. Są problematyczne, ponieważ naruszają autonomię cielesną, są często nieodwracalne i opierają się na uprzedzeniach społecznych, a nie na pilnych potrzebach zdrowotnych.

8. **Co jest robione, aby się z tym uporać?**
Raport UE wzywa państwa członkowskie do zakazania niezażądanych interwencji medycznych na interpłciowych dzieciach, wzmocnienia przepisów antydyskryminacyjnych, poprawy szkoleń dla pracowników służby zdrowia i prawników oraz finansowania kampanii podnoszących świadomość publiczną.

9. **Jak mogę być sojusznikiem społeczności interpłciowej?**