در روزهای پس از آنکه یک یخچال عظیم در هیمالیا از قله کوه جدا شد و به دره پایین سقوط کرد، وسعت کامل ویرانیهای ناشی از سیلهای ناگهانی در نپال و تبت همچنان در حال روشن شدن است. با این حال، وضعیت در نپال بسیار سریعتر از چین در حال شفاف شدن است، جایی که محدودیتهای سختگیرانه بر اطلاعات از یکی از حساسترین مناطق آن، مانع از درک کامل مردم از آنچه رخ داده میشود.
سیلها روستاهایی را در امتداد منطقه مرزی هیمالیا که بین نپال و منطقه تبت چین قرار دارد، از بین برد. روز جمعه، آمار رسمی تلفات در نپال به ۵۳۸ نفر افزایش یافت، در حالی که در چین تنها پنج نفر بود، حتی با وجود اینکه روستاهای نزدیک گذرگاه مرزی گیرونگ محل سکونت چند هزار نفر هستند.
۱:۱۷
بازماندگان از گل و لای در نپال پس از سیلهای ناگهانی مرگبار بیرون کشیده شدند – ویدئو
در نپال، خبرنگاران برای نزدیک شدن هرچه بیشتر به منطقه فاجعه هجوم بردند تا با بازماندگان و کارگران امدادی گفتگو کنند. روستاییان گزارشهای دقیق و لحظهبهلحظهای از آنچه هنگام وقوع سیلها—که علت دقیق آن هنوز توسط دانشمندان در حال بررسی است—ارائه دادند که خانههایشان را درنوردید.
در چین، رسانههای دولتی چندین گزارش درباره سیلها پخش کردند و خبرنگاران خود را به منطقه فرستادند، اما پوشش بر تلاشهای امدادی متمرکز بود نه مقیاس خسارات. در یکی از پخشها از یک مرکز امدادی در تبت، خبرنگار با هیچیک از افرادی که پشت سرش نشسته بودند صحبت نکرد.
تبت، که در دهه ۱۹۵۰ تحت کنترل چین درآمد، حساسترین و سختکنترلشدهترین منطقه در این کشور است. اعتراضات پراکنده، از جمله خودسوزیها، توسط تبتیهایی که به دنبال خودمختاری بیشتر و آزادی مذهبی هستند، توسط مقامات سرکوب شده است. خبرنگاران بینالمللی تنها میتوانند در تورهای دولتی بهشدت سازمانیافته از تبت بازدید کنند. بسیاری از تبتیها اجازه گذرنامه ندارند و تماس بسیار محدودی با جهان خارج دارند. تبتیها میتوانند برای صحبت با خبرنگاران مجازات شوند. گروههای حقوق بشری مدتهاست سیاستهای پکن در مورد زبان و فرهنگ تبتی را مورد انتقاد قرار دادهاند، که فعالان میگویند در معرض تهدید است.
نقشه مناطق آسیبدیده
این امر ارزیابی مستقل از تأثیر سیلهای ناگهانی بر سمت تبتی مرز را دشوار میکند.
«همه چیز درباره تبت از دریچه امنیت ملی دیده میشود. بنابراین هیچکس چیزی را که از بالاترین سطح تأیید نشده باشد، نخواهد گفت یا گزارش نخواهد کرد»، استیو تسانگ، مدیر مؤسسه چین در دانشگاه SOAS لندن، گفت. برای هر کسی در محل، «شما نمیتوانید آمار تلفات بالاتری را گزارش کنید، حتی اگر خودتان اجساد بیشتری دیده باشید، تا زمانی که بیانیه رسمی بگوید عدد افزایش یافته است.»
چه چیزی باعث سیل فاجعهبار در نپال و تبت شد – و چگونه یک یخچال فرو میریزد؟
بیشتر بخوانید
کنترل شدید اطلاعات توسط چین، پوشش بینالمللی تلاشهای امدادی آن را محدود میکند. این ممکن است به این معنا باشد که چین فرصتی برای به اشتراک گذاشتن داستان خبر خوب خود را از دست میدهد.
خدمات اضطراری چین، از جمله ارتش آزادیبخش خلق، بسیار مجهزتر از همتایان نپالی خود هستند. پیمایش در زمینهای کوهستانی دشوار، جایی که شرایط هنوز خطرناک است، نیاز به مهارتهای تخصصی دارد. چین صدها کارگر امدادی فرستاده است، اما جزئیات کمی در مورد کار آنها وجود دارد. «چینیها یک فرصت را از دست دادهاند»، تسانگ گفت. اما «آنها آن اعتمادبهنفس را ندارند. غریزه آنها کنترل است.»
با این حال، چین مشتاق بوده است تأکید کند که این فاجعه یک اولویت ملی است. بر اساس رسانههای دولتی، رهبر چین، شی جینپینگ، روز جمعه جلسهای برای هدایت عملیات نجات برگزار کرد. شی از مقامات خواست «تمام تلاش خود را برای جستجوی افراد مفقود از چین و خارج از کشور به کار گیرند.» او همچنین معاون خود، نخستوزیر لی چیانگ، را برای بازدید از منطقه آسیبدیده فرستاد. بر اساس خبرگزاری دولتی شینهوا، لی «تأکید کرد که دبیرکل شی جینپینگ عمیقاً نگران مردم در مناطق آسیبدیده از فاجعه است.»
