"Η ελευθερία μας θα είναι ελλιπής χωρίς την ελευθερία του παλαιστινιακού λαού." Όταν ο Νέλσον Μαντέλα είπε αυτά τα λόγια το 1997, βρήκαν απήχηση σε πολλούς από τη μαύρη διασπορά, που από καιρό αισθάνονταν μια βαθιά σύνδεση με τον παλαιστινιακό αγώνα. Σε αυτό το επεισόδιο του Long Wave, καθώς περισσότεροι δημοσιογράφοι χάνουν τη ζωή τους στη Γάζα και κάποια δυτικά κράτη επιτέλους κάνουν βήματα για την αναγνώριση ενός παλαιστινιακού κράτους, εξερευνώ την ιστορία της μαύρης αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη και πώς έχει διατηρηθεί.
Αλλά πρώτα, μια γρήγορη παράκληση: Θα θέλαμε τη γνώμη σας για το The Long Wave—τι σας αρέσει, τι θα μπορούσε να βελτιωθεί και πώς μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Αν έχετε μερικά λεπτά, παρακαλώ συμπληρώστε αυτή τη σύντομη έρευνα.
### Μια Κοινή Ιστορία Καταπίεσης
Το 1988, ο Γιάσερ Αραφάτ, ηγέτης του Οργανισμού για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, κήρυξε την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους. Από τις 84 χώρες που το αναγνώρισαν αμέσως, οι μισές ήταν αφρικανικές ή καραϊβικές. Αλλά η αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη είχε ήδη αυξηθεί, καθώς πολλές μετααποικιακές μαύρες χώρες έβλεπαν τους δικούς τους αγώνες να αντανακλώνται στον παλαιστινιακό αγώνα.
Ο ηγέτης των Black Panthers Στόκλι Κάρμαικλ αποκάλεσε την Παλαιστίνη "την άκρη της Αφρικής." Το 1994, ο πρόεδρος της Μπουρκίνα Φάσο Τόμας Σανκάρα είπε στον ΟΗΕ: "Σκέφτομαι τον γενναίο παλαιστινιακό λαό, τις οικογένειες που διαλύθηκαν, που αναγκάστηκαν να περιπλανώνται στον κόσμο αναζητώντας καταφύγιο. Η μοίρα τους μας θυμίζει το ηθικό μας καθήκον να υπερασπιστούμε τη δικαιοσύνη." Και για τον Μαντέλα, η Παλαιστίνη δεν ήταν απλώς ένας παράλληλος αγώνας—ήταν απαραίτητη για την παγκόσμια απελευθέρωση.
### Ένας Πολιτικός Δεσμός Διαμορφωμένος από την Ιστορία
Στην Αφρική, η υποστήριξη για την Παλαιστίνη δεν ήταν αυτόματη—αναπτύχθηκε από πραγματικά γεγονότα. Στη δεκαετία του 1950 και του 1960, το Ισραήλ, που ιδρύθηκε το 1948, προσπάθησε να παρουσιαστεί ως ένα ακόμη νεαρό έθνος που απελευθερώνεται από τον αποικισμό. Δημιούργησε δεσμούς σε όλο τον Νότιο Πλανήτη, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής, για να αντιμετωπίσει την εχθρότητα των αραβικών γειτόνων. Αλλά οι πόλεμοι του 1967 και του 1973 άλλαξαν τα πάντα. Εκατομμύρια Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν, οι γαίες τους καταλήφθηκαν, και το Ισραήλ κατέλαβε εδάφη από την Αίγυπτο, τη Συρία και την Ιορδανία.
Αυτή η αλλαγή, όπως σημειώνει η ιστορικός Ντάλια Ελ Ζέιν, σηματοδότησε "τη μείωση της επιρροής του Ισραήλ στην Αφρική." Το Ισραήλ δεν θεωρούνταν πλέον ως μέρος του αντιαποικιακού αγώνα αλλά ως καταπιεστής. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1970, η Παλαιστίνη είχε γίνει κεντρικό θέμα του μετααποικιακού κινήματος. Ο Οργανισμός Αφρικανικής Ενότητας (πρόδρομος της Αφρικανικής Ένωσης) δήλωσε το 1975: "Τα ρατσιστικά καθεστώτα στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, τη Ζιμπάμπουε και τη Νότια Αφρική μοιράζονται τις ίδιες ιμπεριαλιστικές ρίζες—ενωμένα στην καταπίεση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας."
### Κοινός Αγώνας κατά του Ιμπεριαλισμού
Καθώς τα μαύρα κινήματα εξελίσσονταν—από την καταπολέμηση του αποικισμού έως τις απαιτήσεις για πολιτικά δικαιώματα και φυλετική δικαιοσύνη—η αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη παρέμεινε ισχυρή. Αν η Παλαιστίνη ήταν "η άκρη της Αφρικής" για τους Black Panthers, κατείχε επίσης μια κεντρική θέση στους πολιτικούς αγώνες της μαύρης διασποράς. Η σύνδεση μεταξύ της Παλαιστίνης και των παγκόσμιων αντιρατσιστικών κινημάτων είναι βαθιά. Από εργατικά σωματεία της διασποράς όπως το Caribbean Labour Solidarity του Ηνωμένου Βασιλείου έως διεθνή κινήματα όπως το Black Lives Matter (BLM), ο αγώνας κατά της παλαιστινιακής καταπίεσης ήταν ένας κοινός αγώνας. Πολύ πριν οι διαδηλώσεις του BLM γίνουν παγκόσμιες το 2020, οι οργανωτές του είχαν ήδη κάνει την κατάληψη της Παλαιστίνης μια βασική απαίτηση, ενώ υποστήριζαν επίσης την καμπάνια μποϊκοτάζ, αποπληθωρισμού και κυρώσεων (BDS) κατά του Ισραήλ.
Σε μια συγκέντρωση υπέρ της Παλαιστίνης το 2021 στο Νιου Τζέρσεϊ, ο οργανωτής του BLM Ζέλι Τόμας τόνισε τη βαθιά συμπόνια που πολλοί Αφροαμερικανοί νιώθουν για τους Παλαιστίνιους: "Γνωρίζουμε την κατοχή. Γνωρίζουμε τον αποικισμό, γνωρίζουμε την αστυνομική βία."
### Η Γάζα και μια Νέα Εποχή Αλληλεγγύης
Η συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα και η κλιμακούμενη βία των εποίκων στη Δυτική Όχθη έχουν ενισχύσει την αλληλεγγύη όσων έχουν αναγνωρίσει από καιρό τον αγώνα της Παλαιστίνης ως μέρος ενός ευρύτερου αγώνα κατά του απαρτχάιντ και της κρατικής βίας. Αυτό έχει μετατρέψει τον παλαιστινιακό αγώνα από ένα αφηρημένο πολιτικό ζήτημα σε μια επείγουσα ανθρωπιστική κρίση—μια κρίση που επιδεινώνεται από τις δυτικές δυνάμεις, ιδιαίτερα τις ΗΠΑ, που υποστηρίζουν την επίθεση του Ισραήλ.
Η Νότια Αφρική, μια χώρα με τραύματα από το απαρτχάιντ και τη δυτική συμμετοχή σε αυτό το σύστημα, κατέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο, ζητώντας προστασία για τους Παλαιστίνιους από τη γενοκτονία.
Στις ΗΠΑ, τον μεγαλύτερο υποστηρικτή του Ισραήλ, ο παλαιστινιακός αγώνας συνεχίζει να βρίσκει απήχηση. Πέρυσι, ο Τα-Νεχίσι Κόουτς—ένας από τους πιο γνωστούς Αμερικανούς συγγραφείς για τον ρατσισμό και τις αποζημιώσεις—δημοσίευσε το The Message, ένα βιβλίο που επικρίνει το Ισραήλ και συνδέει τις πολιτικές του με τη δική της ρατσιστική ιστορία της Αμερικής.
Επισκεπτόμενος τις κατεχόμενες παλαιστινιακές περιοχές, ο Κόουτς είπε ότι η πιο κοντινή σύγκριση που μπορούσε να κάνει ήταν "η εποχή που οι ΗΠΑ αυτοαποκαλούνταν δημοκρατία ενώ αποστέρησαν τα δικαιώματα των μαύρων στο Νότο. Όταν λέω Jim Crow, όταν λέω διαχωρισμός—αυτή είναι η περίοδος που μου έρχεται στο μυαλό."
Ίσως αυτός είναι ο λόγος που τα δυτικά κράτη έχουν καθυστερήσει να αναγνωρίσουν την Παλαιστίνη. Η πραγματική αλληλεγγύη δεν προέρχεται από πολιτική στρατηγική, αλλά από την αναγνώριση κοινών αγώνων—όταν τα βάσανα ενός άλλου λαού αντηχούν στη δική σου ιστορία και εμπειρία.
Για την πλήρη έκδοση του The Long Wave, εγγραφείτε εδώ για να τη λαμβάνετε κάθε Τετάρτη στο email σας.
ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
### **Συχνές Ερωτήσεις: Από το Χάρλεμ στο Χεμπρόν – Η Διαχρονική Κληρονομιά της Μαύρης Υποστήριξης για τους Παλαιστίνιους**
#### **Ερωτήσεις για Αρχάριους**
**1. Ποια είναι η σύνδεση μεταξύ των Αφροαμερικανών και της παλαιστινιακής αλληλεγγύης;**
Οι Αφροαμερικανοί έχουν ιστορικά υποστηρίξει τους Παλαιστίνιους λόγω κοινών εμπειριών καταπίεσης, ρατσισμού και αντίστασης ενάντια στη συστημική αδικία.
**2. Γιατί αυτή η αλληλεγγύη συχνά ονομάζεται "Από το Χάρλεμ στο Χεμπρόν";**
Η φράση συμβολίζει τη σύνδεση μεταξύ των μαύρων κοινοτήτων (όπως το Χάρλεμ της Νέας Υόρκης) και των παλαιστινιακών αγώνων (όπως το Χεμπρόν της Δυτικής Όχθης), τονίζοντας την αμοιβαία υποστήριξη.
**3. Πότε ξεκίνησε η μαύρη-παλαιστινιακή αλληλεγγύη;**
Αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του Κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα (1960) και ενισχύθηκε με προσωπικότητες όπως ο Μάλκολμ Χ και τους Black Panthers που υποστήριζαν τα παλαιστινιακά δικαιώματα.
**4. Ποιες είναι μερικές σημαντικές στιγμές αυτού του κινήματος αλληλεγγύης;**
- Οι επισκέψεις του Μάλκολμ Χ σε παλαιστινιακά προσφυγικά στρατόπεδα (1964)
- Η συμμαχία των Black Panthers με παλαιστινιακές ομάδες απελευθέρωσης
- Σύγχρονα κινήματα όπως το Black Lives Matter που εκφράζουν υποστήριξη για την Παλαιστίνη
**5. Πώς βλέπουν οι μαύροι ακτιβιστές τον παλαιστινιακό αγώνα;**
Πολλοί βλέπουν παραλληλισμούς μεταξύ της παλαιστινιακής αντίστασης και του αγώνα κατά του αντι-μαύρου ρατσισμού, της αστυνομικής βίας και του αποικισμού.
---
#### **Ερωτήσεις για Προχωρημένους**
**6. Πώς συγκρίνεται η μεταχείριση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ με τον συστημικό ρατσισμό στις ΗΠΑ;**
Και οι δύο περιλαμβάνουν διαχωρισμό, στρατιωτικοποιημένη αστυνόμευση και άνισα δικαιώματα, κάτι που οδηγεί πολλούς μαύρους ακτιβιστές να σχεδιάζουν συνδέσεις.
**7. Τι ρόλο έπαιξαν οι Black Panthers στην υποστήριξη των Παλαιστινίων;**
Συμμάχησαν δημόσια με παλαιστινιακές ομάδες, βλέποντας και τα δύο κινήματα ως αγώνες ενάντια στην καταπίεση από στρατιωτικοποιημένα κράτη.
**8. Αυτή η αλληλεγγύη ήταν πάντα αποδεκτή στις μαύρες κοινότητες;**
Όχι—κάποιοι ηγέτες, όπως ο MLK, απέφευγαν την άμεση ευθυγράμμιση, ενώ άλλοι, όπως ο Μάλκολμ Χ, ήταν φωνακλάδες. Σήμερα, οι απόψεις εξακολουθούν να διαφέρουν.
**9. Πώς βλέπουν οι επικριτές τη μαύρη-παλαιστινιακή αλληλεγγύη;**
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι υπεραπλουστεύει πολύπλοκες συγκρούσεις, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι ενισχύει τα παγκόσμια κινήματα κατά της καταπίεσης.
**10. Ποιες είναι σύγχρονες ενδείξεις μαύρης-παλαιστινιακής ακτιβιστικής δράσης;**
- Δηλώσεις του BLM για τη Γάζα
- Κοινές διαδηλώσεις κατά της αστυνομικής βίας στις ΗΠΑ και των στρατιωτικών ενεργειών του Ισρα
