**Κατάκτηση της πειστικής ιρλανδικής προφοράς είναι μια μορφή τέχνης, ακριβώς όπως η σέρβιρα της τέλειας πίντας Γκίνες. Και όπως με κάθε καλλιτεχνική προσπάθεια, πολλοί υποθέτουν, «Α, όλοι μπορούν να το κάνουν!» μόνο για να ανακαλύψουν γρήγορα ότι, στην πραγματικότητα, δεν μπορούν όλοι. Για έναν μη Ιρλανδό ηθοποιό, η απόδοση μιας αυθεντικής ιρλανδικής προφοράς απαιτεί αφοσίωση, έρευνα και ταλέντο. Και όπως σε όλη την τέχνη, η αποτυχία συχνά φέρνει αυστηρή κριτική από τους κριτικούς.**
**Στον κόσμο της ιρλανδικής τηλεόρασης και του κινηματογράφου, δυστυχώς υπάρχουν περισσότερες αποτυχίες από επιτυχίες όταν πρόκειται για την απεικόνιση της πραγματικής ιρλανδικής προφοράς. Οι κακές προφορές γίνονται περίφημες για την ανακρίβειά τους, θυμόμενες για το ότι περιλαμβάνουν όλο τον ιρλανδικό λόγο σε ένα στερεότυπο. Πάρτε τον Μπραντ Πιτ ως μέλος του IRA στο Το Παιδί της Διαβολής — η προσπάθειά του ήταν τόσο μη πειστική που μερικοί αστειεύονται ότι τα Διαταραχές τελείωσαν το έτος μετά την κυκλοφορία της ταινίας. Έπειτα υπάρχει η περίεργη, υπερβολική βρογγολαλιά του Τέραντ Μπάτλερ στο PS Σ' Αγαπώ. Η Κάμερον Ντίαζ και ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο ήταν εξίσου απογοητευτικοί στα Συμμορίες της Νέας Υόρκης. Για κάθε καλό σύγχρονο παράδειγμα, όπως η Τζόντι Γουίτακερ και η Μάξιν Πικ που κατάφεραν την δύσκολη προφορά του Μπέλφαστ στα Good Vibrations και Say Nothing, υπάρχει μια ντροπιαστική αποτυχία, όπως η κωμική ερμηνεία της Έλεν Μίρεν στο Mobland, που έγινε viral νωρίτερα αυτό το έτος. Είναι απολύτως ευνόητο που η συγγραφέας Μαριάν Κέιζ, το μυθιστόρημα της οποίας Grown Ups διασκευάζεται για το Netflix, είπε πρόσφατα σε ένα ακροατήριο στο Φεστιβάλ του Χέι, «Θα ήταν τόσο, τόσο ωραίο αν χρησιμοποιούσαν ηθοποιούς που μπορούν να κάνουν ιρλανδικές προφορές. Εννοώ, οι προφορές είναι απλά... κλαίω. Δαγκώνω από τον πόνο.»**
**Μερικές φορές μια κακή προφορά προκύπτει από το να αναγκάζεται ένα μεγάλο αστέρι σε μια ανεξάρτητη ιρλανδική παραγωγή σε μια λανθασμένη προσπάθεια να ενισχυθεί η προσέλκυση, όπως φαίνεται με την Τζούλια Ρόμπερτς στο Μάικλ Κόλινς — η πραγματική τραγωδία αυτής της ταινίας. Ακόμα και το να είσαι Ιρλανδός δεν εγγυάται μια καλή απόδοση. ο Τζέιμι Ντόρναν, από το Μπέλφαστ, δεν μπόρεσε να αποφύγει να πέσει σε μια καρτουνίστικη, σαν νεράιδο, προφορά στο κακώς υποδεχθέν Wild Mountain Thyme. Χωρίς την κατάλληλη προσοχή στη διάλεκτο, την εντόναση και το ρυθμό, οι ιρλανδικές προφορές συχνά πέφτουν σε τεμπέλικα κλισέ: υπερβολική «Ιρλανδική» προφορά, τελειώνοντας κάθε πρόταση με «να 'ναι σίγουρο», και λέγοντας πάντα «τρία» αντί για «τρία».**
**Είναι αρκετό για να αποθαρρύνει οποιονδήποτε ηθοποιό από το να προσπαθήσει, ειδικά Άγγλους ηθοποιούς που μπορεί δικαιολογημένα να διστάζουν όταν αντιμετωπίζουν ένα σενάριο που απαιτεί Δουβλινέζικη προφορά. Αλλά ο Τζέιμς Νόρτον δεν ήταν από αυτούς που διστάζουν. Στη νέα σειρά του Netflix Οίκος Guinness, ο Λονδρέζος ηθοποιός αγκαλιάζει τον εσωτερικό του Βορειοδυτικό για να παίξει τον Σον Ράφερτι, έναν σκληρό επόπτη της Guinness. Ως Ράφερτι, ο Νόρτον ασχολείται με το ποτό, τις μάχες, τις ρομαντικές συναντήσεις, και ακόμη και αποδίδει κάποιες ατάκες στα Ιρλανδικά. Ωστόσο, ήταν η προφορά που τον απασχολούσε περισσότερο. Είπε στο RTÉ ότι η πρόκληση έγκειτο εν μέρει στην κατάκτηση μιας προφοράς του Δουβλίνου της δεκαετίας του 1860, όχι μιας σύγχρονης, και εν μέρει επειδή ήταν ένας από τους λίγους Άγγλους ηθοποιούς στο πλατό.**
**«Ήμουν πολύ συνειδητός ότι έπρεπε να τα καταφέρω γιατί στην Ιρλανδία, όλοι μπορούν να ονομάσουν έναν ηθοποιό που έχει καταστρέψει την ιρλανδική προφορά», εξηγεί. «Αν προσποιείσαι ότι είσαι Ιρλανδός και δεν τα καταφέρνεις με την προφορά, είναι ιεροσυλία.» Ο Νόρτον δεν πιστεύει ότι η προφορά από μόνη της είναι το κύριο εμπόδιο, ωστόσο: «Είναι περισσότερο ότι ο φόβος και οι υψηλές προσδοκίες γύρω της την κάνουν μια δουλειά από μόνη της.»**
**Ο Οίκος Guinness τονίζει επανειλημμένα την αυθεντικότητα στην ιρλανδική γλώσσα και ομιλία. Σε μια σκηνή, οι αδερφοί Άρθουρ και Έντουαρντ Γκίνες κοροϊδεύουν ο ένας τον άλλον για την αγγλική προφορά του Άρθουρ μετά τον χρόνο του στο Ήτον — ειρωνικά, στην πραγματική ζωή, ο Άντονι Μπόιλ, που παίζει τον Άρθουρ, έχει έντονη ιρλανδική προφορά, ενώ ο Λούις Παρτρίτζ, που ενσαρκώνει τον Έντουαρντ, μιλάει με νοτιοαγγλική προφορά. Την περασμένη εβδομάδα, αποκαλύφθηκε ότι η σειρά είναι η πρώτη πρωτότυπη παραγωγή του Netflix που προσφέρει ιρλανδικούς υπότιτλους. Ο δημιουργός Στίβεν Νάιτ δήλωσε, «Η ιρλανδική γλώσσα είναι ένα κρίσιμο στοιχείο του πολιτισμού και της ταυτότητας της χώρας. Κάνοντας την εκπομπή διαθέσιμη σε αυτή τη μορφή, τιμούμε αυτή την κληρονομιά και συνδεόμαστε με θεατές που προτιμούν να παρακολουθούν στα Ιρλανδικά.»**
**Ο Νόρτον σχολίασε για την προσβασιμότητα, λέγοντας, «Δεν βρίσκω την ιρλανδική προφορά ιδιαίτερα προκλητική, αλλά με την ιρλανδική ταυτότητα να γιορτάζεται τόσο πολύ, υπάρχει επιπλέον πίεση. Έχουν σημαντικό πολιτισμικό αντίκτυπο για μια μικρή χώρα, οπότε μπορεί να είμαστε πιο ευαίσθητοι στην προφορά τους — την ακούμε συχνά, οδηγώντας σε πιο στενή επιτήρηση. Όλοι φαίνεται να έχουν μια γνώμη για μια ιρλανδική προφορά.»**
**Πράγματι, η ιρλανδική «απαλή δύναμη» είναι πιο κερδοφόρα και διαδεδομένη από ποτέ. Ο «Οίκος Guinness», μια σειρά οκτώ επεισοδίων που διαδραματίζεται στο Δουβλίνο του 19ου αιώνα, στοχεύει σε ένα κοινό που περιλαμβάνει Ιρλανδοαμερικανούς και εξερευνά την κληρονομιά της οικογένειας Guinness. Μετά το θάνατο του πατέρα τους, ο Άρθουρ και ο Έντουαρντ κληρονομούν την επιχείρηση, πλοηγούμενοι σε τεράστιο πλούτο και δύναμη μαζί με τα αδέρφια τους Αν και Μπέντζαμιν. Σκεφτείτε το ως «Succession» στο νότιο Δουβλίνο, με μια πινελιά από απληστία στυλ «Peaky Blinders», ένα άλλο έργο του Νάιτ.**
**Ουσιαστικά, η εκπομπή εμβαθύνει στην πράσινη δύναμη — τόσο χρηματική όσο και πολιτισμική — μέσα από το πρίσμα του διάσημου στάουτ. Είναι μια ιστορία χρημάτων, εξέγερσης και ιρλανδικής ταυτότητας. Παρά το σκηνικό της στη δεκαετία του 1800, το soundtrack περιλαμβάνει σύγχρονες ιρλανδικές μπάντες όπως οι Fontaines DC, οι the Scratch, οι the Mary Wallopers και οι Kneecap. Η ιρλανδική επιρροή, τότε και τώρα, πηγάζει τόσο από οικονομικό όσο και από πολιτισμικό κεφάλαιο. Όπως σημειώνει ο Νόρτον, η φωνή της Ιρλανδίας είναι δυσανάλογα δυνατή για το μέγεθός της, και την ακούμε πιο συχνά.**
**Μια προφορά που απέκτησε φήμη για την κακή απόδοσή της... Η Έλεν Μίρεν ως Maeve Harrigan στο «Mobland».**
**Ο Φιόν Ο'Σι, γηγενής του Δουβλίνου που παίζει τον αποκληρωμένο μεθύστακα Μπέντζαμιν Guinness, αναλογίζεται, «Στο παρελθόν, οι άνθρωποι δυσκολεύονταν με τις ιρλανδικές προφορές επειδή είχαν λιγότερη έκθεση. Υπήρχε μια γενική ιρλανδική προφορά που συνδύαζε στοιχεία από όλη την Ιρλανδία. Στις μέρες μας, βλέπω ηθοποιούς να το κάνουν εξαιρετικά καλά.»**
**Για να τελειοποιήσουν την τραυλιστή, υβριδική προφορά του Μπεν — ένα μείγμα από received pronunciation και βικτωριανού Δουβλίνου — ο Ο'Σι και ο Νόρτον συνεργάστηκαν με τον δασκάλο διαλέκτου Πολ Μουσουλίδη, γνωστό για δουλειά σε «The Banshees of Inisherin», «Normal People» και «Wednesday». Για τον «Οίκο Guinness», ο Μουσουλίδης έκανε έρευνα στα αρχεία του BBC για ηχογραφήσεις του 19ου αιώνα από κατοίκους του Δουβλίνου διαφορετικών κοινωνικών τάξεων και παρείχε γραμμή-προς-γραμμή ηχητικές αναγνώσεις του σεναρίου.**
**Αυτό το επίπεδο λεπτομέρειας είναι ολοένα και πιο συνηθισμένο καθώς οι ηθοποιοί στοχεύουν να αποφύγουν ατυχήματα όπως η προφορά του Μπραντ Πιτ στο «Το Παιδί της Διαβολής». Ο δάσκαλος διαλέκτου με βάση τη Νέα Υόρκη Έρικ Σίνγκερ τονίζει, «Κάθε παραγωγή θα πρέπει να έχει ένα τμήμα προφοράς με αρκετό προσωπικό για να υποστηρίξει όλους τους ηθοποιούς. Η κατάκτηση μιας προφοράς είναι σαν να μαθαίνεις μια σωματική δεξιότητα, όπως η ιππασία ή το παίξιμο κιθάρας. Οι ηθοποιοί χρειάζονται κάποιον να παρακολουθεί την προφορά τους ώστε να μπορούν να εστιάσουν στην απόδοσή τους.»**
**Προσπαθώντας για αυθεντικότητα... «Οίκος Guinness».**
**Είναι αυτή η σχολαστική προσέγγιση που οδηγεί σε καλά ερευνημένες, πειστικές ιρλανδικές προφορές, κάνοντας εύκολο να πιστέψεις ότι η Κέιτ Μπλάνσετ είναι πραγματικά μια... Στην ταινία «Veronica Guerin», βλέπουμε την Κέιτ Μπλάνσετ να ενσαρκώνει πλήρως τη σκληρή ερευνήτρια δημοσιογράφο, ακριβώς όπως ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις γίνεται πραγματικά ο αδίκως φυλακισμένος αθώος άνδρας στο «Στο Όνομα του Πατρός». Δεν υπάρχουν απαραίτητα κόλπα για την τελειοποίηση μιας προφοράς, αλλά υπάρχουν μοναδικά χαρακτηριστικά που πρέπει να εστιάσεις. Η δασκάλα διαλέκτου με βάση το Λονδίνο Έλεν Σίμονς σημειώνει, «Είχα ηθοποιούς να δυσκολεύονται με στοιχεία όπως το αεριστό 'Τ' και το πολύ μαλακό 'Λ' που χρησιμοποιούνται στις νότιες ιρλανδικές προφορές. Με μια βορειοϊρλανδική προφορά, οι φωνήεντες ήχοι σε λέξεις όπως 'mouth', 'now' και 'round', ή σε 'you', 'goose' και 'new' μπορεί να είναι ιδιαίτερα προκλητικοί. Αυτοί οι ήχοι είναι διακριτοί σε αυτή την προφορά. Υπάρχουν επίσης συγκεκριμένα μελωδικά μοτίβα που, εάν δεν παρατηρηθούν προσεκτικά, μπορούν να κάνουν την προφορά να ακούγεται μη αυθεντική και ακόμη και καρτουνίστικη — πράγμα που
