Μια έρευνα αποκαλύπτει ότι ο εκφοβισμός και η παρενόχληση εναντίον γυναικών παραμένουν ευρέως διαδεδομένα στις δημιουργικές βιομηχανίες, με επτά από τις δέκα εργαζόμενες να αναφέρουν εμπειρίες τοξικής συμπεριφοράς. Η Υπουργός Πολιτισμού Λίζα Νάντι χαρακτήρισε τα ευρήματα "βαθιά ανησυχητικά" και ζήτησε από τον κλάδο να λάβει δραστικά μέτρα.
Η έρευνα του σωματείου Bectu διαπίστωσε ότι το 69% των γυναικών στον κλάδο είχε αντιμετωπίσει εκφοβισμό ή παρενόχληση στο χώρο εργασίας το τελευταίο έτος, ποσοστό που ανέρχεται στο 72% για εργαζόμενες με αναπηρία. Αυτό έρχεται μετά από αρκετές περιπτώσεις υψηλού προφίλ, όπως οι κατηγορίες εναντίον του Γκρεγκ Γουόλας, που προκάλεσαν πρωτοβουλίες όπως μια ανασκόπηση της κουλτούρας της BBC και τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου οργανισμού προτύπων για βελτίωση της συμπεριφοράς.
Παρά αυτά τα μέτρα, η έρευνα δείχνει ότι σοβαρά προβλήματα επιμένουν, με πολλά θύματα να μην αναφέρουν τα περιστατικά. Πάνω από το 70% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι συμπεριφορές που θεωρούνται απαράδεκτες στη δημόσια ζωή συχνά ανέχονται στις δημιουργικές βιομηχανίες. Στη βιομηχανία της μη δραματολογημένης τηλεόρασης, όπου οι οικονομικές πιέσεις αυξάνονται καθώς οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς μετατοπίζουν κεφάλαια σε υψηλού προφίλ δράμα, αυτό το ποσοστό ανήλθε στο 80%. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που ήδη αντιμετωπίζουν ανασφάλεια απασχόλησης, εξακολουθούν να διστάζουν να μιλήσουν.
Συνολικά, το 61% των εργαζομένων στις δημιουργικές βιομηχανίες ανέφεραν ότι είδαν ή βίωσαν εκφοβισμό ή παρενόχληση. Η έρευνα περιελάμβανε πάνω από 5.500 μη ερμηνευτικούς ρόλους από το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τη μόδα.
Οι μεγάλες εταιρείες τηλεοπτικής παραγωγής έχουν εισαγάγει μέτρα όπως ανώνυμες γραμμές υποστήριξης και προστασίες για πληροφοριοδότες, παράλληλα με τον οργανισμό Creative Industries Independent Standards Authority (CIISA) για ολόκληρο τον κλάδο. Ωστόσο, οι ανησυχίες για τις ανισορροπίες εξουσίας μεταξύ ταλέντων οθόνης, ανώτερων στελεχών και ελεύθερων επαγγελματιών οδηγούν πολλούς να πιστεύουν ότι το πρόβλημα είναι άλυτο. Μόνο το 55% όσων βίωσαν εκφοβισμό το ανέφεραν, και το 42% από αυτούς θεώρησε ότι η απάντηση ήταν ανεπαρκής.
Υπάρχουν επίσης ανησυχίες για τη μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση του CIISA από κύριους φορείς του κλάδου και την ικανότητά του να ερευνά καταγγελίες χωρίς νομικές εξουσίες. Η επικεφαλής της Bectu, Φίλιππα Τσάιλντς, προειδοποίησε ότι αυτά τα συνεχιζόμενα προβλήματα οδηγούν έμπειρους εργαζόμενους να εγκαταλείπουν τον κλάδο και προκαλούν ευρεία δυστυχία, περιγράφοντας τις πρόσφατες υποθέσεις ως "απλώς την κορυφή του παγόβουνου". Τόνισε ότι οι εθελοντικές δεσμεύσεις των εργοδοτών είναι ανεπαρκείς και αντανακλούν έλλειψη σοβαρότητας απέναντι στο πρόβλημα.
Οι ελεύθεροι επαγγελματίες ζητούν ισχυρότερες συμβατικές προστασίες και πιο σαφείς διαδικασίες καταγγελίας, με κάποιους να εξακολουθούν να μην γνωρίζουν πώς να αντιμετωπίσουν την κακή συμπεριφορά. Η Νάντι επανέλαβε ότι όλοι αξίζουν έναν ασφαλές και σεβαστό χώρο εργασίας και τόνισε τη σημασία της στήριξης των θυμάτων και της σοβαρής αντιμετώπισης των καταγγελιών. Παρακίνησε τον κλάδο να στηρίξει αποφασιστικά το CIISA.
Η κυβέρνηση πρόσφατα τροποποίησε τη νομοθεσία για να αποτρέψει τη χρήση συμφωνιών μη αποκάλυψης για να επιβληθεί σιωπή στα θύματα. Η Bectu τονίζει ότι πρέπει να εφαρμοστεί πραγματική αλλαγή, ειδικά δεδομένων των πιέσεων που αντέχουν πολλοί εργαζόμενοι.
Η Τζεν Σμιθ, Διευθύντρια Σύμβουλος του CIISA, δήλωσε ότι η μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για τη σωστή δημιουργία ενός ανεξάρτητου οργανισμού που προσφέρει "ασφαφείς, εμπιστευτικές συμβουλές και ένα αξιόπιστο τρόπο αναφοράς προβλημάτων".
Πρόσθεσε: "Το CIISA δεν λαμβάνει καμία κυβερνητική χρηματοδότηση, και για να εκτελέσουμε το έργο μας χωρίς περιορισμούς, χρειαζόμαστε μια διαρκή οικονομική δέσμευση από τον κλάδο."
Συχνές Ερωτήσεις
Φυσικά! Ακολουθεί μια λίστα χρήσιμων και σαφών Συχνών Ερωτήσεων βασισμένων στην έρευνα που αποκαλύπτει ότι το 70% των γυναικών στις δημιουργικές βιομηχανίες αντιμετωπίζει εκφοβισμό και παρενόχληση.
Ερωτήσεις Βασικού Επιπέδου
1. Τι σημαίνει στην πραγματικότητα αυτό το στατιστικό 70%;
Σημαίνει ότι σε μια πρόσφατη έρευνα, 7 από τις 10 γυναίκες που εργάζονται σε τομείς όπως ο σχεδιασμός, ο κινηματογράφος, η διαφήμιση, η τέχνη και η συγγραφή ανέφεραν ότι έχουν βιώσει κάποια μορφή εκφοβισμού ή παρενόχλησης κατά τη διάρκεια της καριέρας τους.
2. Τι μετρά ως εκφοβισμός και παρενόχληση σε αυτό το πλαίσιο;
Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα αρνητικών συμπεριφορών, από λεκτική κακοποίηση, εκφοβισμό και άδικη κριτική ή απομόνωση, έως σεξουαλική παρενόχληση, όπως ανεπιθύμητες προσεγγίσεις, ακατάλληλα σχόλια ή σεξιστικά αστεία.
3. Γιατί εστιάζουμε στις δημιουργικές βιομηχανίες; Δεν υπάρχουν αυτά τα προβλήματα παντού;
Υπάρχουν πρόβλημα παντού, αλλά οι δημιουργικές βιομηχανίες συχνά έχουν μοναδικές προκλήσεις. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν λιγότερο τυπικές δομές χώρου εργασίας, μια κουλτούρα του "αστέρα" όπου προστατεύονται ισχυρά άτομα, εργασία βάσει έργων (gig economy) που προσφέρει μικρή ασφάλεια απασχόλησης και ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης και ανταγωνισμού.
4. Ποιες είναι οι συνέπειες αυτού για τις γυναίκες που το βιώνουν;
Οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές, οδηγώντας σε στρες, άγχος, απώλεια αυτοπεποίθησης, επαγγελματική εξουθένωση (burnout) και ακόμη και στην αποχώρηση ταλαντούχων γυναικών από τον κλάδο, κάτι που αποτελεί τεράστια απώλεια για τη δημιουργικότητα και την καινοτομία.
5. Νομίζω ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει και σε μένα. Πώς πρέπει να προχωρήσω αρχικά;
Η ασφάλεια και η ευημερία σας έρχονται πρώτα. Αρχίστε καταγράφοντας κάθε περιστατικό με ημερομηνίες, ώρες, τι ειπώθηκε ή έγινε και οποιουσδήποτε μάρτυρες. Αυτό δημιουργεί ένα αρχείο. Στη συνέχεια, μιλήστε σε κάποιον που εμπιστεύεστε, όπως έναν μέντορα, έναν υποστηρικτικό συνάδελφο ή έναν φίλο εκτός εργασίας.
Προχωρημένες / Πρακτικές Ερωτήσεις
6. Γιατί είναι τόσο υψηλό το ποσοστό σε αυτές τις βιομηχανίες;
Συνδυάζονται διάφοροι παράγοντες: μια παράδοση ανοχής σε "δύσκολη" συμπεριφορά "ιδιοφυιών", ο φόβος του να μιλήσει κανείς λόγω της ελεύθερης φύσης της εργασίας και ανισορροπίες εξουσίας, όπου νεότεροι ή ελεύθεροι επαγγελματίες έχουν ελάχιστες δυνατότητες αντιμετώπισης καθιερωμένων προσώπων.
7. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός τοξικού χώρου εργασίας και παράνομης παρενόχλησης;
Ένας τοξικός χώρος εργασίας έχει μια γενική κουλτούρα ασέβειας, αρνητικότητας και υψηλού στρες. Η παράνομη παρενόχληση είναι ένα συγκεκριμένο, σοβαρό και διαδεδομένο μοτίβο διακριτικής συμπεριφοράς που βασίζεται σε ένα προστατευόμενο χαρακτηριστικό και δημιουργεί ένα εχθρικό περιβάλλον εργασίας. Ο εκφοβισμός μπορεί να είναι συστατικό στοιχείο και των δύο.
