تصور اپرایی با موضوعی که میتواند برای مخاطبان جمعشده در آنجا آسیبزاتر—یا تسکینبخشتر—باشد، سخت بود. این رویداد در تالارهای بزرگ و طلاکاریشدهٔ اپرای ملی اوکراین در کییف برگزار شد و شامل اجرای نخست بخشهایی از مادران خرسون، اپرایی دربارهٔ ربودهشدن کودکان اوکراینی توسط اشغالگران روس، بود. این داستانی خام و در جریان از فقدان و درد واقعی زندگی است.
اپرا در اصل قرار بود بر اعتراضات میدان (میدان استقلال) در سالهای ۲۰۱۳-۱۴ متمرکز باشد. اما جورج برانت، لیبرتنویس آمریکایی که نمایشنامهٔ موفق زمینگیر را نوشته بود، در سال ۲۰۲۳ مسیر را تغییر داد، زمانی که داستانهای کودکان ربودهشده به تیتر خبرها تبدیل شد.
ماکسیم کولومییتس، آهنگساز اوکراینی اپرا، از پایگاه خود در لایپزیگ گفت: «احتمالاً در ایالات متحده یا بریتانیا، هیچکس دربارهٔ میدان نمیداند، اما همه به کودکان اهمیت میدهند، بنابراین این موضوع با افراد بیشتری ارتباط برقرار میکند.»
اجرای پنجشنبهٔ شب گذشته در کییف چیزی فراتر از یک نمایش بود—این یک اقدام دیپلماسی فرهنگی بود. مقامات بلندپایه بهطور گسترده حضور یافتند: در صندلیهای جلو، اولنا زلنسکا، بانوی اول، یولیا سویریدنکو، نخستوزیر، و تتیانا برژنا، وزیر فرهنگ، دیده میشدند.
اما بدون شک، مهمترین اعضای مخاطب، خانوادههایی از مناطق پیشتر اشغالشده بودند که تحت تأثیر ربایشها قرار گرفته بودند. مادرانی با نوجوانانی که موفق شده بودند از کریمه یا جاهای دیگر بازگردانند، و خانوادههایی که هنوز برای بازگرداندن فرزندانشان میجنگیدند.
با قضاوت بر اساس اشکها، تشویق ایستاده، و گلهایی که روی صحنه پرتاب شدند، اجرای بسیار احساسی—که با گروه کر پایانی که نوید عشق، لطافت و محافظت را میداد و با تمام قدرت توسط بازیگران و دو گروه کر بزرگ خوانده شد—تسکینبخش بود.
این اثر به تبعید کودکان اوکراینی توسط اشغالگران روس میپردازد. بسیاری از کودکان گمشدهٔ اوکراین پس از آنکه به مراقبان ساکن در مناطق اشغالی گفته شد جوانان دور از جنگ امنتر خواهند بود، به اردوگاههای تابستانی در کریمهٔ اشغالشدهٔ روسیه فرستاده شدند. بسیاری از خانوادهها خود را در حالی یافتند که مقامات روسی از بازگرداندن فرزندانشان جلوگیری میکردند.
پس از آزادسازی بخشهای بزرگی از اوکراین در پاییز ۲۰۲۲، والدین و کودکان تبعیدشده اغلب در دو سوی خط مقدم قرار گرفتند. اعضای خانواده، با کمک سازمانهای غیردولتی مانند Save Ukraine، خطر کرده و مسافتهای طولانی را از طریق لهستان، بلاروس و روسیه طی میکنند تا به عزیزانشان برسند. مسیرهای مستقیمتر توسط منطقهٔ جنگی مسدود شده بود.
بر اساس ابتکار Bring Kids Back که در سال ۲۰۲۳ توسط ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، راهاندازی شد، تخمین زده میشود بیش از ۲۰,۰۰۰ کودک به روسیه تبعید یا بهزور منتقل شدهاند. این ممکن است شامل تغییر نام، اعطای تابعیت روسی، قرار دادن آنها در خانوادههای روسی برای فرزندخواندگی، یا قرار گرفتن در معرض آموزش نظامیشدهٔ روسی باشد.
ماریا لوووا-بلووا، کمیسر کودکان روسیه و شخصیتی در اپرا—که در اثر در حال برگزاری کنفرانس خبری دیده میشود—به دلیل نقشش در این رویدادها، مانند ولادیمیر پوتین، تحت حکم بازداشت دادگاه کیفری بینالمللی است.
داستان اپرا از جایی آغاز میشود که مردم شهر خرسون در جنوب اوکراین با شوک اشغال کنار میآیند. یک زن مسن به نام اولنا، آریایی میخواند که در آن خیال میکند دانههای آفتابگردان را در جیب و کولهپشتی یک سرباز روس میریزد، تا وقتی او در خاک اوکراین کشته میشود، گلهای آفتابگردان از بدنش بروید.
آن صحنه بر اساس لحظهای واقعی است که در اوایل تهاجم تمامعیار در جنوب اوکراین فیلمبرداری شد، زمانی که یک زن مسن یک اشغالگر را به چالش کشید تا برود و به او گفت جیبهایش را با دانههای آفتابگردان پر کند.
دو مادر، کاترینا و اولها، موافقت میکنند که دخترانشان را به یک اردوگاه تابستانی در کریمه بفرستند. ماهها بعد، آنها موفق میشوند به این شبهجزیره که روسیه در سال ۲۰۱۴ بهطور غیرقانونی ضمیمه کرد، سفر کنند تا دخترانشان را بازگردانند.
با فشردهسازی داستان به چیزی نسبتاً ساده اما همچنان دقیق، مواد اولیه کیفیتی تقریباً اسطورهای و کهنالگویی به خود میگیرد.
برای نوشتن لیبرتو، برانت و تهیهکننده ساشا آندروسیک از نزدیک با Save Ukraine همکاری کردند. بنیانگذار این سازمان، میکولا کولبا، در میان مخاطبان بود.
اپرا توسط پیتر گلب، مدیر کل اپرای متروپولیتن در نیویورک، به عنوان نمایشی از همبستگی و حمایت از اوکراین سفارش داده شد. کری-لین ویلسون، که میراث اوکراینی دارد و به زبان اوکراینی صحبت میکند، بخشها را رهبری کرد. او اندکی پس از آغاز تهاجم تمامعیار، ارکستر آزادی اوکراین را تأسیس کرد.
اجرا با تشویق ایستاده مواجه شد.
اپرا در پاییز امسال بهطور کامل در ورشو روی صحنه خواهد رفت و اولین اجرای آن در نیویورک در اپرای متروپولیتن در بهار ۲۰۲۸ خواهد بود.
برای اجرای کییف، اپرا توسط میروسلاو لایوک، نویسندهٔ ساکن کییف، به زبان اوکراینی ترجمه شد و پر از قافیههای درونی هماهنگ بود. برای نمایشهای ورشو و نیویورک، به زبان انگلیسی اصلی خوانده خواهد شد.
گلب گفت: «ما میخواهیم این اپرا گستردهترین جذابیت بینالمللی مردمی را داشته باشد. میخواستیم آن را در کشورهای مختلف اجرا کنیم و احساس کردیم انگلیسی در دسترستر است.»
آندروسیک با کودکان ربودهشده و والدینشان مصاحبه کرد—اما فقط آنهایی که پس از تجربیات آسیبزای خود مراقبتهای روانی گسترده دریافت کرده بودند. او گفت لیبرتو بهطور کامل تحقیق شده است.
کولومییتس گفت که از نظر دقت بررسی و بارها بازبینی شده است.
آندروسیک افزود که شخصیتها تخیلی هستند «اما فقط به این معنا که داستانهای مختلف را ترکیب میکنند، نه به این معنا که چیزی ساخته شده است.»
او که قبل از اجرای پنجشنبه صحبت میکرد، گفت کمی نگران تأثیر اثر بر مخاطبان اوکراینی است. موضوع دشوار قرار بود با فرم هنری عمیقاً احساسی اپرا برخورد کند و توسط افرادی که مستقیماً تحت تأثیر داستان بودند شنیده شود.
برای بسیاری، آسیب همچنان حلنشده باقی مانده است. بسیاری از کودکان ربودهشده پیدا نشدهاند، برخی از اجازه خروج توسط مقامات روسی محروم شدهاند، و برخی نمیخواهند به خانه برگردند.
آندروسیک به صحنهای اشاره کرد که در آن گروهی از مادران «دربارهٔ غمشان، گناهشان، و اینکه چگونه احساس میکنند توسط هموطنانشان تحقیر میشوند آواز میخوانند... من طوری گوش میدادم که انگار از خرسون هستم، و برای لحظهای تردید کردم.»
او گفت: «اجرای این قطعه برای مردم اوکراین دشوار است، اما فکر میکنم این جایی است که هنر اتفاق میافتد—جایی که واقعاً با شما صحبت میکند و شما تجربهٔ خود را تشخیص میدهید.»
ویلسون به صحنهای اشاره کرد که در آن کودکان ربودهشده، که توسط یک گروه کر کودکان اوکراینی بازی میشوند، از «ماما ماریا»، لوووا-بلووا، تشکر میکنند. «منظورم این است که این خیلی وحشتناک است،» او گفت. «اما آنها بسیار حرفهای هستند. این یک نقش است و شما آن را میخوانید.»
زبان موسیقایی اثر قابل دسترس و ملودیک است و از آهنگهای محلی جنوب اوکراین الهام گرفته است. کولومییتس گفت: «باید در نظر میداشتم که اپرا را برای اپرای متروپولیتن مینویسم، بنابراین باید معاصر باشد. اما همچنین باید به یاد میداشتم که داستانی دربارهٔ زنان خرسون روایت میکنیم. نور راهنمای من این بود که زنان خرسون باید صدای خود را در این اپرا بشنوند.»
سؤالات متداول
در اینجا فهرستی از سؤالات متداول دربارهٔ اولین اجرای اپرا در کییف که به ربایش کودکان اوکراینی توسط روسیه میپردازد، آورده شده است
سؤالات سطح مبتدی
۱ این اپرای جدید دربارهٔ چیست
این اپرا داستان واقعی کودکانی را روایت میکند که بهزور از خانوادههایشان گرفته و در طول جنگ به روسیه تبعید شدند. اپرا بر آسیب کودکان و جستجوی ناامیدانهٔ والدینشان تمرکز دارد
۲ چرا اولین اجرا در کییف باعث گریهٔ مردم شد
موضوع برای بسیاری از اوکراینیها عمیقاً احساسی و شخصی است. موسیقی همراه با وحشت واقعی ربایش کودکان، لحظهای قدرتمند از غم جمعی و رهایی برای مخاطب ایجاد کرد
۳ چه کسی اپرا را نوشت و اجرا کرد
اپرا توسط هنرمندان اوکراینی از جمله یک آهنگساز و لیبرتنویس که با شهادتهای خانوادههای آسیبدیده کار کردند، خلق شد. توسط گروه اپرای کییف اجرا شد
۴ آیا این یک داستان واقعی است
بله. این بر اساس گزارشهای مستند و روایتهای شاهدان است. اوکراین روسیه را به تبعید اجباری هزاران کودک از زمان آغاز تهاجم تمامعیار در سال ۲۰۲۲ متهم کرده است
۵ چرا صحبت دربارهٔ این موضوع در یک اپرا مهم است
هنر میتواند به پردازش آسیبهایی کمک کند که بیان آن با کلمات دشوار است. اپرا آگاهی جهانی را دربارهٔ یک جنایت جنگی افزایش میدهد و به کودکانی که ساکت شدهاند صدا میبخشد
سؤالات سطح پیشرفته
۶ از چه تکنیکهای موسیقایی خاصی برای انتقال آسیب کودکان استفاده شد
گزارشها نشان میدهد آهنگساز از هارمونیهای ناهنجار، ملودیهای تکهتکه و یک گروه کر کودکان استفاده کرد که به شکلی تحریفشده و روحافزا میخواندند تا ترس و سرگشتگی را نشان دهند. موسیقی بین سکوت و صدای طاقتفرسا تغییر میکند تا شوک ربایش را تقلید کند
۷ تولید چگونه با شهادتهای واقعی کودکان برخورد کرد
لیبرتو مستقیماً از مصاحبه با بازماندگان و والدین ساخته شد. برخی بخشهای اپرا شامل نقلقولهای عینی است، در حالی که برخی دیگر از صحنهپردازی نمادین برای نمایش گمشدگان استفاده میکنند
۸ اهمیت اولین اجرا در کییف به جای خارج از کشور چیست
برگزاری آن در کییف بیانیهای از تابآوری است. این به خانوادههای مستقیماً آسیبدیده اجازه میدهد داستانهایشان را گرامیببینند و جامعهٔ بینالمللی را مجبور میکند درد را در جایی که رخ داده شاهد باشد، نه فقط در یک تئاتر دوردست
۹ آیا واکنشی از سوی روسیه یا نهادهای بینالمللی به اپرا وجود داشته است
روسیه بهطور رسمی تبعیدهای اجباری را رد کرده است. با این حال، دادگاه کیفری بینالمللی
